Ben je zeker van je verandering of misschien niet, wat doet het met de verandering en hoe te reageren met onbegrip die je ontvangt van een andere persoon.

 

Zelf twijfelen aan je verandering

Veranderen is altijd een stap in het onbekende, zoals Mireille ook mooi had omschreven in haar blog:” Veranderen is een ontdekkingstocht” je zit vol met twijfels/ overtuigingen. Deze twijfels en overtuigingen voelen je omgeving natuurlijk ook. Waardoor ze gaan twijfelen aan je verandering waar je mee bezig bent of niet begrijpen waarom je met deze verandering bezig bent. Dit voelen wij natuurlijk ook weer, waardoor onze twijfel groter wordt en hierdoor onze (onbewuste) overtuiging weer bevestigd wordt. En de volgende keer de stap naar verandering weer groter wordt.

 

Zelfzeker van je verandering

Als jij aan het veranderen bent, is dat een verandering waar jij 100% achter staat. Dus je hebt niet het gevoel dat je je moet bewijzen, je hebt eigenlijk geen twijfels of overtuigingen die je tegenhouden. Dan sta je voor deze verandering en wordt hij meestal vanzelf geaccepteerd.  Om even een makkelijk voorbeeldje te geven: zelf heb ik redelijk lange haren, maar deze zijn van oorsprong redelijk droog en ik moet ze echt in model brengen. Mijn vader vind ‘Pony’s niet mooi, dat heeft hij altijd gezegd (= lees: mijn overtuiging is mijn vader vindt pony’s niet mooi). Toen ik ging studeren wilde ik zo graag een schuine pony. Dat had ik laten knippen en daarna ging ik naar huis. Met natuurlijk een beetje spanning over wat ervan gevonden zou worden. Mijn vader vond het mijn eigen keus, maar mooi vond hij het niet. Laatst was het weer dringend tijd voor een kappersbezoek. Het wat een beetje een te volle bos van allemaal ongeveer dezelfde lengte. Ik wilde een pony, dat wist ik zeker, voor de rest weer lekker bewerkbaar haar. (Laatst was het weer dringend tijd geworden voor een kappersbezoek, ik kon geen kant meer op met mijn volle bos haar. En ja, ik wist het zeker, ik wil een pony laten knippen!) Deze keer heb ik me helemaal niet druk gemaakt over wat er gevonden werd van me. Iedereen zei uit zichzelf dat het een leuk kapsel was, inclusief mijn vader.

 

Wanneer er onbegrip is

Voor veranderingen die niet zo zichtbaar zijn, of veranderingen waar je naartoe gaat werken ligt het natuurlijk net wat anders. Of toch niet? Zoals Sanne zo mooi schrijft in haar blog:Kun je nog een team vormen als je zelf veranderd bent? “. Zorgt het in je omgeving vaak voor onbegrip en/of ongeloof. Je merkt het aan kleine gezichtsuitdrukkingen of opmerkingen. Ga dan even na of het onbegrip iets met je doet. Wat doet het met je? Zou dit onbegrip iets met je doen als je van de verandering echt overtuigd bent? Of heb je misschien ergens toch een kleine twijfel, een overtuiging in je?

Als het niks met je doet ga er dan gewoon open en eerlijk over communiceren. Voel wat de opmerking met je doet en geef terug aan de persoon wat je voelt of denkt dat ermee bedoelt wordt. Hebben jullie het over hetzelfde dus wordt er wel bedoelt dat jij denkt dat er bedoelt wordt? Misschien ben je zelf fout begrepen. Door communicatie blijf je een team, en kan jou verandering inspirerend werken voor de andere persoon.

Is er wel echt sprake van onbegrip, dat kan en dat mag gewoon, dit mag er gewoon zijn op een respectvolle manier. Hun waarheid is niet jouw waarheid en andersom.

Wat doe jij met onbegrip, ga je in de verdediging of ga je nog meer twijfelen? Wat doe je met dit gevoel?

Liefs, Simone