Graag stellen wij je voor aan onze nieuwste aanwinst van het WILL Be Strong team: Dick! Wie is Dick? En wat kun je van hem verwachten? Na dit blog ben jij helemaal op de hoogte!

Leuk tafereel

Het zonnetje schijnt, het is gezellig op een mooi binnenplaatsje van theater de Flint in Amersfoort. Koffie, thee en koekjes. Tien minuten, nadat een vrolijke samenkomst van een moderne kerk is afgelopen. In een hoekje, sta ik met een glimlach al die gezellig pratende mensen te observeren. Een paar meter verderop, zie ik Jos praten met twee onbekende dartelende meiden. Een blondine en een brunette. Er gaat veel energie uit van het tafereel. De blonde met fonkelende ogen, enerverend pratend en een aanstekelijke lach. De brunette giechelend, met open ogen en meegenietend van het gesprek.

De stoute schoenen

Een aantrekkelijk geheel, wat mij doet besluiten om de stoute schoenen aan te trekken en naar hen toe te rijden met mijn blitse voertuig. Ook wel genaamd rolstoel. Een beetje brutaal ga ik er bij staan en stel mij voor. Zes ogen draaien zich naar mij toe, geamuseerd en openstaand. De blondine stelt zich vrolijk voor als Willemijn en de brunette als Joyce. Duidelijk twee hartsvriendinnen. Te benieuwd, vraag ik hoe Jos en zij elkaar kennen, waarna een amusant verhaal van een bijzonder samenspel van toevalligheden klinkt. Of eerder een het-heeft-zo-moeten-zijn verhaal. Twee weken eerder hadden de vriendinnen en Jos elkaar ontmoet, in een strandtent in Noordwijk, waarbij de hond van Willemijn een hoofdrol vertolkte, waarna ze met elkaar in gesprek raakten. Vrolijk merk ik op, dat ik een week daarna in diezelfde strandtent was. Terwijl Jos met iemand anders in gesprek raakt, vervolg ik dit grappige en gezellige gesprek met Willemijn en Joyce. Ik ben onder de indruk van hun enthousiasme, aanmoedigingen, dromen en levenslustigheid.

Wie ben ik?

Zal mij even voorstellen. Mijn naam is Dick van Dormael en woon in Amersfoort. Ik ben 42 jaar en vind het leuk om te schrijven. Hou van positiviteit, vrolijkheid en het Bourgondische leven. Openstaand voor anderen, vriendelijk en soms wat serieus van aard. Door een spierziekte zit ik in een elektrische rolstoel en maak gebruik van beademingsondersteuning. Woon zelfstandig in een huurwoning, verbonden aan een zorgproject, genaamd Fokus, waar ik 24/7 zorg kan afnemen. Geniet van vele leuke activiteiten, vrienden, goede gesprekken, mijn sfeervolle huis en een wijntje. Bezoek een leuke kerk, doe verschillende administratieve dingen en schrijf blogs die worden gepubliceerd op mijn website. Een paar jaar geleden heb ik mijn autobiografie geschreven, “Ik loop al op gouden straten”. Schrijven doe ik overigens via een microfoon en spraakherkenningssoftware.

Koekie?

Twee weken later, in een andere ruimte vol gezellige mensen, wil ik naar links draaien om mijn weg te vervolgen. Terwijl ik mijn ogen opricht, kijk ik plotseling in twee vrolijke gezichten. “Hoi meneer”, zegt Willemijn met een ondeugende glimlach, geflankeerd is door de blije Joyce. “Heee hallo!”, zeg ik, waarna een leuk en boeiend gesprek volgt. Ze vertellen dat ze komende week koekjes gaan bakken, en de gewoonte hebben om dat één keer per jaar te doen, om uit te delen aan onbekende mensen op straat. Als een leuke manier om mensen een blij gevoel te geven. “Nou, dan wil ik er ook wel één.”, zeg ik gekscherend, waarna ze lollig beloven om een koekje langs te komen brengen.

Stok

Ze vragen hoe het met mij is. Een beetje stoer, vertel ik dat ik graag schrijf, meer met schrijven wil en andere leuke ideeën heb. “Ja, ik wil weer blogs gaan schrijven”, zeg ik zelfverzekerd. Tegelijkertijd zwak ik het verhaal direct af, door te benoemen dat ik al maanden in een impasse zit, geen inspiratie heb en uitstel-gedrag vertoon. Hardop denkend, zeg ik, dat ik misschien een stok achter de deur nodig heb. Dat had ik beter niet kunnen zeggen, haha. Willemijn kijkt me uitdagend aan en zegt: “Oké. Om de week, aan het eind van de week, wil ik van jou een blog ontvangen. Dan ga ik feedback geven.” Eventjes val ik stil van verrassing. Die zag ik niet aankomen. Met vrolijkheid en een ‘smile’ die ik niet kan onderdrukken, besluit ik de uitdaging aan te gaan. Ja, ik kan mij nu natuurlijk niet laten kennen. Nu moest ik wel en had mijn stok achter de deur gevonden. Nu wil ik ook weer niet beweren dat Willemijn er als een kale stok uitziet. Er zit nog wel meer bij, haha.

Zin in!

Willemijn heeft een ‘activerend’ effect op mij gehad en inmiddels ben ik aardig wat blogs verder. Nu ga ik een nieuwe uitdaging aan. Willemijn heeft mij gevraagd om af en toe een blog voor WILL BE Strong te schrijven. Heel leuk om te doen! Een mooie uitdaging en heel leerzaam. Hoop dat je als lezer zal genieten van deze blogs en dat het herkenbaar is. Leuk om jou hierin te ontmoeten! Dus heb je vragen voor mij, laat het hieronder weten in de reacties.

Liefs, Dick

PS die koekjes waren heerlijk!