Gevoel is als een innerlijk kompas. Ons gevoel geeft ons de hele dag door signalen. Het vertelt ons keer op keer of wat we doen het juiste is voor ons. Het vertelt ons of we de juiste keuzes maken, of we onze grenzen voldoende aangeven, of we voldoende de leiding nemen over ons eigen leven, of hoe we leven in lijn ligt met wie we werkelijk zijn en ga zo maar door. In de basis zijn wij dus allemaal voorzien van een perfect en uniek systeem dat ons direct naar een gelukkig leven leidt. Een leven vanuit liefde en vertrouwen. En toch voelen we ons heel vaak ongelukkig en onzeker. Hoe kan dat dan?

Focus op de buitenwereld

We voelen ons ongelukkig en onzeker wanneer wij onze focus niet naar binnen, maar naar buiten gericht hebben. Wanneer wij niet bezig zijn met wat er in ons leeft, maar onze focus leggen op de buitenwereld zónder te checken of het klopt met ons eigen gevoel, ervaren we vaak ongelukkige en onzekere gevoelens. Wat we doen kan dan bijvoorbeeld on-echt aanvoelen, of diep van binnen een knagend, wringend gevoel geven. Letterlijk alsof er iets niet helemaal klopt. Wanneer we hier ondanks dat gevoel toch mee door blijven gaan kunnen we in een strijd met onszelf terecht komen waar een heel scala aan onprettige gevoelens bij komt kijken. Een heel legertje van signalen dat aangeeft dat wat we doen niet in lijn ligt met wat goed is voor ons.

We geloven niet meer in ons gevoel

Maar als het werkelijk zo simpel is, waarom hebben we onze focus dan vaak naar buiten gericht? Dat komt omdat we er vaak niet (meer) in geloven en op vertrouwen dat ons gevoel onze beste raadgever is. Of misschien zelfs de signalen helemaal niet meer oppikken. Ergens in ons leven zijn we de verbinding met onze binnenwereld kwijt geraakt waardoor we al onze keuzes zijn gaan baseren op onze ratio, ons intellect, ons ego.

We handelen enkel vanuit ratio

Ons intellect vertelt ons – op basis van de overtuigingen die we hebben over onszelf en de wereld – wat we dénken te willen en goed voor ons is maar niet wat we werkelijk vóelen dat we willen en goed voor ons is. We maken dus een keuze omdat we denken dat deze keuze de juiste keuze voor ons is, maar hebben geen idee of dat werkelijk zo is omdat we niet (gaan) voelen of het klopt. En dus blijven we handelen vanuit ratio.

We gaan vergelijken

Omdat we vanuit ratio-denken geen innerlijke bevestiging krijgen of de keuzes die we maken in lijn liggen met wie wij werkelijk zijn en wat werkelijk goed voor ons is, maar ergens wel de bevestiging willen voelen dat we het goed doen gaan we ons afmeten aan onze buitenwereld. We gaan vergelijken. We kijken wat de buurman doet, en vertellen onszelf dat als we maar op z’n minst hetzelfde doen dat we ‘goed zitten’. Met een beetje geluk doet onze buurman iets wat redelijk in lijn ligt met wat we werkelijk willen, maar in sommige gevallen gaan we zelfs een stapje verder en baseren we onze keuzes volledig op wat we anderen zien doen. Denk bijvoorbeeld aan de fitnesswereld. Een aantal jaar geleden stond ineens de halve wereld in de sportschool aan gewichten te trekken. De vraag is: hoeveel mensen stonden daar omdat het écht in lijn lag met wat ze werkelijk wilden, en hoeveel mensen stonden daar omdat een sixpack en strakke billen nou eenmaal het nieuwe normaal was?

We weten niet meer wat goed is voor ons

Met andere woorden: we doen vaak iets omdat we denken dat het goed/juist/verstandig is of het meeste oplevert maar hebben geen idee of wat we doen goed voor ONS is, of wat we doen goed bij ONS past. Dat maakt ons onzeker. En als we er mee doorgaan maakt het ons ongelukkig. Logisch, want we zijn misschien wel bezig met dingen die eigenlijk helemaal niet voor ons zijn. Dingen die totaal niet kloppen met wie wij werkelijk zijn en wat wij werkelijk willen.

Focus op de binnenwereld

Wanneer we bezig zijn met de dingen die wél voor ons zijn voelt dat goed. We worden er blij van, het laat ons stralen door er simpelweg alleen maar mee bezig te zijn. Het kost niet alleen maar energie maar het gééft ook energie. We voelen ons gemotiveerd en gepassioneerd. Of we het wel of niet willen doen is niet afhankelijk van resultaat, geld of status (ego). We willen het doen omdat het ons voldoening geeft. Omdat het goed voelt.